Common Variable Immunodeficiency

Auteur: 
F.A. Bonilla
Referaat door: 
Prof. dr. T.W. Kuijpers

Common Variable Immunodeficiency (afgekort CVID) is de meest voorkomende symptomatische primaire antistof deficiëntie, die zich zowel op de kinder- als volwassen leeftijd kan ontwikkelen. Het ziektebeeld wordt gekenmerkt door een aantal klinische fenomenen (respiratoire infecties, auto-immuniteit, lymfoproliferatie), een laag immunoglobuline G in combinatie met een laag immunoglobuline A of M en een verminderde vaccinatierespons. De heterogene groep die aan deze criteria voldoet, kent klinisch veel verschillende gezichten, waarbij de afgelopen decennia een aantal mono-genetische afwijkingen zijn gevonden die allen kunnen leiden tot een CVID beeld. Echter, voor het overgrote deel van de patiënten met CVID is de onderliggende oorzaak nog steeds onbekend. De prevalentie wordt op basis van beschikbare gegevens geschat op 1 op 10.000 tot 1 op 100.000. Het is aannemelijk dat er bij dit ziektebeeld sprake is van onderrapportage, aangezien uit meerdere onderzoeken blijkt dat er gemiddeld 5 jaar tijd zit tussen de eerste symptomen en het moment dat de diagnose CVID gesteld wordt. Met andere woorden, een afweerstoornis die wat meer onder de aandacht gebracht moet worden.
Onderstaand artikel geeft een overzicht over de beschikbare kennis die in de loop der jaren is opgedaan met betrekking tot dit ziektebeeld. Het is een interessant artikel voor zowel de clinicus die meer wil weten over de verschillende klinische uitingsvormen, diagnostische criteria, therapie en prognose, als ook voor de onderzoeker die meer wil weten over de huidige stand van zaken met betrekking tot het onderzoek naar CVID.

Link:
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4869529/